Aan de manier waarop mensen hun verhaal vertellen en hun vragen stellen, kun je herkennen op welk niveau iemand of een groep zijn probleem beleeft. Als je vast blijft zitten in een bepaald denkniveau kan een probleem volkomen onoplosbaar lijken óf juist wel oplosbaar lijken maar toch steeds terugkeren. Door middel van vragen stellen kan het denkniveau van de ander of een groep worden verhoogd en meer eenzelfde denkkader worden gecreëerd zodat er weer perspectief in bepaalde problemen komt.

Wanneer je met elkaar of in een groep bent van verschillende achtergronden dan komt het regelmatig voor dat je vooral in het begin nog niet op een lijn ligt met elkaar. Een discussie of probleem wordt vanuit verschillende invalshoeken bekeken waardoor het lastig is elkaar te verstaan en constructief te zijn. Ieder individu heeft zijn eigen denkkader met eigen ervaringen en kennis. In een nieuwe omgeving merk je dat wat jij allemaal zo vanzelfsprekend vindt, niet altijd vanzelfsprekend meer is. Naast dat je een eigen denkkader hebt, bepaalt ook het niveau van denken of een individu of groep elkaar verstaat.

Gregrory Bateson en Robert Dilts onderscheiden niveaus van omgeving, gedrag, vermogen, overtuiging, identiteit en spiritualiteit. Zij zeggen dat het effect van elk denkniveau is dat het de informatie van het onderliggende niveau organiseert en richting geeft. Een verandering op een hoger niveau heeft altijd gevolgen voor een lager liggend niveau. Wanneer op een lager niveau wat verandert, kan het mogelijk doorwerken in een hoger niveau.

Stel dus vooral vragen wanneer een groep of individu een probleem ervaart. Welke denkkaders worden gebruikt en op welk niveau denken we? Door de juiste vragen te stellen, kun je achterhalen op welk niveau iemand zit en diegene of de groep te helpen uit een impasse te komen.