Het is zelfs op het NOS journaal dat Arnhem voor een maand niet met de trein vanuit Utrecht te bereiken is (komkommertijd?)! De pech is dat ik net een opdracht in Arnhem heb bij de RIBW dus dat ik de komende 3 weken (want gelukkig heb ik net de laatste week een weekje vrij) vanaf Ede/Wageningen met de bus naar Arnhem moet.

Gisteren was de eerste dag en dan is het voor iedereen zoeken, uitproberen en kijken of het allemaal wel werkt en hoe lang dit grapje gaat duren. Het was ook nog een maandag en het regende… Niet echt om vrolijk van te worden en het leek wel of iedereen daar last van had. Over het algemeen is het altijd wel goed geregeld door de NS als ze het van te voren weten. Dit keer is de logistiek ook goed geregeld (de bussen stonden klaar en reden ook meteen weer weg toen het vol was) maar het materieel sloot niet geheel aan bij de wensen van de treinreiziger. Ik reis altijd met mijn vouwfiets naar Arnhem omdat ik in Arnhem nog naar mijn werkplek moet fietsen. Dus ik kom met mijn vouwfiets aan (had ook een koffer kunnen zijn) en blijkt dat de bus geen onderruim heeft om grotere spullen te vervoeren. De onvriendelijke buschauffeur zegt dat ik de vouwfiets maar in het midden van de bus moet zetten en doet de middendeuren open. Natuurlijk was ik blij dat ik met vouwfiets mee mocht maar ik had me niet gerealiseerd wat de gevolgen in de bus vervolgens waren. De vouwfiets moest ik op het smalle gangpad zetten (er was absoluut geen ruimte om daar iets neer te zetten) en terwijl ik dit gedaan had, kwamen er nog mensen aan de voorkant naar binnen die naar achteren moesten. De buschauffeur was ook nog zo aardig om de middendeur dicht te doen en al te gaan rijden terwijl nog niet iedereen zat. Er waren dus nog mensen in het gangpad om een zitplek te zoeken en ik stond onhandig in de weg met mijn vouwfiets op het gangpad. Wat ik het meest vervelende aan deze situatie vond, was dat er werkelijk geen begrip naar elkaar was. De een vond dat die er ‘gewoon’ langs moest, de ander vond dat hij mijn vouwfiets dan maar van het trappetje af moest duwen en de omzittenden keken als schapen toe en niemand stak een helpende hand uit (op de een of andere manier heb ik al wel vaker gemerkt dat een vouwfiets een bepaalde agressie bij mensen oproept in de trein). Uiteindelijk is mijn vouwfiets alsnog in het trappengat gevallen want die bleef natuurlijk helemaal niet staan met al die bochten. En de buschauffeur? Die reed alleen de bus en vond het vervelend dat er ook nog mensen in zaten…

De eerste reisdag met de NS-bus was dus zeker niet geslaagd. Aangeslagen van de reactie van de mensen, de lompheid van de buschauffeur, een kapotte vouwfiets en vlekken op mijn broek, stond ik vervolgens in de regen achter het NS-station van Arnhem. Wat zou het toch schelen als er wat begrip naar elkaar zou zijn en dat dit soort problemen met elkaar op een fatsoenlijke manier worden opgelost. Advies aan de NS? Bussen zonder laadruimte zijn niet geschikt om mensen met koffers of een vouwfiets te vervoeren. Ik heb het in ieder geval niet in de brochures gelezen dat dit niet mogelijk is!?