Hoe jonger je bent, hoe minder je nadenkt over je eigen zorg voor later. Tenminste dat dacht ik maar ook al ben je rond de 60 jaar, ook dan houden mensen zich helemaal nog niet bezig met hun eigen zorg voor later (of is dit nog jong?). Wat deze mensen wel weten, is dat als ze hulpbehoevend worden niet in een verzorgings- of verpleeghuis terecht willen komen. Maar wat dan wel?

Binnen C3 hadden we samen met onze gastspreker Martin Boekholdt een interessante discussie over waarom nieuwe initiatieven voor de zorg zowel nu als later moeilijk van de grond komen.
Martin Boekholdt is geïntrigeerd door de realiteit dat het erg lastig is om vernieuwingen van de grond te krijgen binnen de ouderenzorg. Het gedrag en handelen van mensen en organisaties blijven vaak hangen in ons eigen systeem. Je moet bijna uit het huidige systeem stappen om een werkelijke vernieuwing van zorg van de grond te krijgen. De klassieke gedachte van een verzorgingsstaat met zijn uitvoeringsorganisaties (AWBZ en WMO) en beheersen van kosten, beperkt het ontwikkelingen van nieuwe initiatieven. Wie is hier niet mee opgegroeid?

Maar wat ik ook boeiend vind, is het gedrag wat wij als mensen blijkbaar hebben dat ‘het ons niet zal overkomen’ of ‘dat zie ik later wel’. Hierdoor regelen we dus ook niet andere mogelijkheden om zorg te krijgen. Uit onderzoek blijkt ook dat naarmate je ouder wordt, je ‘gevoelsleeftijd’ niet ouder wordt. Je blijft dus in een bepaalde leeftijd hangen en daar gedraag je je ook naar. Het zal een van de verklaringen kunnen zijn waarom we geen nieuwe zorgvormen voor later ontwikkelen. Aan de andere kant snap ik het ook wel want als je je jong, gezond en midden in het leven voelt staan waarom zou je dan bezig willen zijn met ouderdom? Het is misschien ook wel te vergelijken met de pensioenregeling. Op dit moment wil ik hier zo weinig mogelijk mee bezig zijn want ik denk ook ‘dat zie ik later wel’. Maar ja, als het later is en ik heb niets geregeld dan is ook het feit dat ik het gewoon met alleen een AOW moet doen (als deze dan nog bestaat). Wil ik dat dan?

Toch wel boeiend dus om bij stil te staan, ook al ben ik nog geen 60 jaar. Een van de initiatieven om mensen actief te willen laten nadenken over de toekomst, is de ILC Zorg voor later. Het platform is er, nu de rest nog.. of niet.